Είναι Η Διλευκίνη Πιο Αποτελεσματική Από Τη Λευκίνη;

[Musclemar]

Είναι Η Διλευκίνη Πιο Αποτελεσματική Από Τη Λευκίνη;



Τα συμπληρώματα διατροφής αναπτύσονται ολοένα και περισσότερο, ειδικά γύρω από τη λευκίνη και όλα τα αμινοξέα που μπορεί να προάγουν την πρωτεϊνοσύνθεση. Αν και οι μελέτες γύρω από τη συμπλήρωση με σκέτη λευκίνη σε σχέση με ολοκληρωμένη πηγή πρωτεϊνης υψηλή σε ευκίνη είναι αδύναμες, κάποιές παραλλαγές έρχονται να δείξουν διαφορετικά αποτελέσματα (αν και είναι νωρίς ακόμα για ισχυρά συμπεράσματα).

Μια από αυτές τις παραλλαγές είναι το διπεπτίδιο λευκίνης-λευκίνης ή αλλιώς διλευκίνη (dileucine).

Πέρα από τα μεμονωμένα αμινοξέα, υπάρχει ενδιαφέρον για την υποστήριξη του ρόλου των πεπτιδίων που δίνουν τα τρόφιμα (π.χ. δι ή τριπεπτιδίων) και της άθικτης απορρόφησής τους στην κυκλοφορία στη ρύθμιση των ανθρώπινων μεταβολικών αποκρίσεων.

Αυτές οι προσπάθειες αποσκοπούν στο να καθιερώσουν τις δυνατότητές τους ως συστατικά "αναβολικών" σκευασμάτων διατροφής.

Επίσης, η απορρόφηση των δι και τρι-πεπτιδίων από το έντερο μας είναι σημαντική. Αυτά τα πολυπεπτίδια μεταφέρονται διαμέσου του εντερικού ενδοθηλίου μέσω του συμμεταφορέα PepT1 H+/πεπτιδίου.

Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι τα αμινοξέα απορροφώνται γρηγορότερα όταν χωνεύονται ως διπεπτίδια έναντι των ελεύθερων αμινοξέων. Έχει επίσης αποδειχθεί ότι οι συγκεντρώσεις λευκίνης πλάσματος και bcaa που περιέχει διπεπτίδιο, όπως λευκίνη-λευκίνη, αυξήθηκαν πιο γρήγορα πάνω από την αρχική τιμή μετά την κατάποση υδρολυμμένης πρωτεϊνης σε σύγκριση με άθικτη μη-υδρολυμένη.

Ο στόχος λοιπόν αυτής της μελέτης ήταν να αξιολογήσει τις επιδράσεις της κατάποσης διλευκίνης και λευκίνης στη ρύθμιση της πρωτεϊνοσύνθεσης και των ρυθμών διάσπασης πρωτεΐνης σε υγιείς νεαρούς ενήλικες.

Οι συμμετέχοντες έλαβαν είτε 2γρ λευκίνης, ή 2γρ δι-λευκίνης, σε νερό.

Τα συμπεράσματα ήταν οτι η κατάποση διλευκίνης αύξησε τις συγκεντρώσεις διλευκίνης στο πλάσμα και ήταν πιο αποτελεσματική από τη λευκίνη αυξάνοντας τα ποσοστά μυϊκής πρωτεϊνοσύνθεσης σε νεαρούς άνδρες.

Η μεγαλύτερη αναβολική δράση της διλευκίνης δεν σχετιζόταν με τις συγκεντρώσεις ενδομυϊκών μεταβολιτών ή τη μεγαλύτερη ενεργοποίηση της "σηματοδότησης" που σχετίζεται με το mTORC1.

Η διλευκίνη μπορεί να αποδειχθεί μια πιθανή επιλογή για τον εμπλουτισμό των τροφίμων σε πληθυσμούς που έχουν π.χ. σαρκοπενία, δεδομένης της αναβολικής ισχύς που διαθέτει, σε σύγκριση με τη λευκίνη στην ίδια δόση (2γρ).

---

Η μελέτη:

Dileucine ingestion is more effective than leucine in stimulating muscle protein turnover in young males: a double blind randomized controlled trial.
Kevin J.M. Paulussen,Rafael A. Alamilla,Amadeo F. Salvador,Colleen F. McKenna,Andrew T. Askow,Hsin-Yu Fang,Zhong Li,Alexander V. Ulanov,Scott A. Paluska,John A. Rathmacher,Ralf J?ger,Martin Purpura, and Nicholas A. Burd
https://journals.physiology.org/doi/...iol.00295.2021

[Musclemar]

Σε συνέχεια του χτεσινού ποστ, παραθέτω ακόμα μια μελέτη πάνω στη διλευκίνη και την επίδραση της στη δύναμη του κάτω σώματος, σε σχέση με τη λευκίνη.

34 άνδρες που είχαν ήδη εμπειρία σε προπόνηση με βάρη κατανάλωσαν είτε 2 γραμμάρια μονοϋδρικής δι-λευκίνης, είτε κανονική λευκίνη, ή placebo, και ακολούθησαν πρόγραμμα προπόνησης με αντιστάσεις 4 ημερών την εβδομάδα για 10 εβδομάδες.

Αξιολογήθηκαν οι αλλαγές στη σύσταση του σώματος, το 1 rep max και οι επαναλήψεις έως την αποτυχία για πρέσα ποδιών και πιέσεις πάγκου, η αναερόβια αντοχή, το countermovement jump και η μέγιστη σύσπαση μετά από 0 και 10 εβδομάδες.


Το συμπέρασμα ήταν οτι συμπλήρωμα δι-λευκίνης με δοσολογία 2 γραμμαρίων ημερησίως ενίσχυσε τη δύναμη του κάτω σώματος και τη μυϊκή αντοχή σε άνδρες που ασκήθηκαν με βάρη πιο αποτελεσματικά από την απλή λευκίνγ ή το placebo.

Αυτά τα ευρήματα δείνουν οτι η δι-λευκίνη μπορεί να χρησμιοποιηθεό ως ένα αποτελεσματικό συμπλήρωμα για τη βελτίωση των προσαρμογών στην προπόνηση με αντιστάσεις.

---

Η μελέτη:

Dileucine ingestion, but not leucine, increases lower body strength and performance following resistance training: A double-blind, randomized, placebo-controlled trial
Anthony M. Hagele,Joesi M. Krieger,Connor J. Gaige,Kevin F. Holley,Kristen N. Gross,Joshua M. Iannotti,Leah E. Allen,Paige J. Sutton,Logan S. Orr,Petey W. Mumford,Martin Purpura,Ralf Jager,Chad M. Kerksick
https://journals.plos.org/plosone/ar...l.pone.0312997